« gerelateerde sites
Een klachtenprocedure is
niet hetzelfde als iemand
aansprakelijk stellen
Iedereen kent het gezegde “waar gewerkt wordt, worden fouten gemaakt.” /voor veel werknemers en beroepsbeoefenaars is het maken van een fout niet direct rampzalig. Fouten kunnen vaak gemakkelijk hersteld worden en niet iedere fout veroorzaakt direct veel ellende. Dat ligt anders bij fouten die artsen en specialisten maken. Bijna iedere fout heeft tot gevolg dat er ernstige schade wordt toegebracht aan de patiënt en veel beroepsfouten zijn zo ernstig van aard dat aansprakelijkheid het gevolg is van de medische fout.
Medische fouten leiden tot aansprakelijkheid wanneer de medische fouten inhouden dat een zorgvuldigheidsnorm die medici in acht dienen te nemen is geschonden. Wat die zorgvuldigheid precies inhoudt is afhankelijk van de oorzaak van de medische fouten, de aard van de medische fouten, de ernst van de gevolgen van de medische fouten en de concrete omstandigheden waaronder de medische fouten plaatsvonden.
Om met succes aansprakelijkheid op grond van medische fouten aan te tonen is het noodzakelijk dat vast komt te staan dat de betrokken arts de voor hem geldende zorgvuldigheidsnorm niet in acht heeft genomen. Dat bewijs kan alleen een deskundige leveren die vaak zelf ook een medische achtergrond heeft.
Het is bekend dat medische fouten snel tot veel frustratie bij gedupeerden en slachtoffers kan leiden als gevolg van het moeten aantonen van het niet in acht hebben genomen van de vereiste zorgvuldigheidsnorm. Een veel gehoorde klacht is dan ook dat de beroepsgroep elkaar dekt bij het vatstellen van medische fouten.
Als een medisch specialist in loondienst werkzaam is bij een ziekenhuis dan kan ook het ziekenhuis met aansprakelijkheid te maken krijgen. Het ziekenhuis is immers werkgever van de medische specialist en als werkgever is het ziekenhuis zelfstandig aansprakelijk voor medische fouten die het gevolg zijn van verkeerd medisch handelen van door het ziekenhuis ingeschakeld personeel.
Op grond van wet- en regelgeving is het ziekenhuis, dat vaak de rechtsvorm heeft van een stichting, als zelfstandige partij aansprakelijk. Bij medische fouten is het dus verstandig om te onderzoeken of de arts die de medische fout heeft gemaakt in loondienst werkzaam is bij het ziekenhuis of als zelfstandig gevestigd specialist.
Het indienen door een patiënt van een klacht behoeft niet altijd aansprakelijkheid in te houden. Een klacht indienen ook al wordt de klacht als terecht beoordeeld, is niet hetzelfde als een beroep doen op aansprakelijkheid, daarvoor is noodzakelijk dat in juridische zin degene die verantwoordelijk is voor de medische fouten aansprakelijk wordt gesteld op grond van een toerekenbare tekortkoming en/of onrechtmatige daad.
Wel kan een klachtenprocedure het voorportaal zijn van aansprakelijkheid. Het is verstandig om bij twijfel vooreerst de uitkomsten van een klachtenprocedure af te wachten alvorens officieel de veroorzaker van medische fouten in juridische zin aansprakelijk te stellen.
In Nederland zijn vijf regionale tuchtcolleges die belast zijn met de tuchtrechtspraak in de gezondheidszorg. De colleges zijn gevestigd in Eindhoven, Den Haag, Amsterdam, Zwolle en Groningen.
Tegen beslissingen van de regionale tuchtcolleges staat hoger beroep open. Hoger beroep wordt behandeld door het Centraal Tuchtcollege voor de gezondheidszorg in Den Haag. Het Centraal Tuchtcollege is de hoogste rechter op het gebied van het tuchtrecht in de gezondheidszorg.
Bij een tuchtcollege kan een klacht woren ingediend over iedere zorgverlener die in het BIG register staat ingeschreven al arts, medisch specialist, tandarts, apotheker, psychotherapeut, fysiotherapeut, verloskundige en andere medische beroepen.
Als een klacht gegrond wordt verklaard kan het tuchtcollege de navolgende maatregelen opleggen:
Het tuchtcollege heeft ook de bevoegdheid een klacht gegrond te verklaren zonder oplegging van een sanctie of maatregel.
Een klacht bij het tuchtcollege voor de gezondheidszorg dient altijd schriftelijk ingediend te worden en in de Nederlandse taal te zijn geschreven.
Een klacht kan worden ingediend door de patiënt zelf maar ook door personen die een belang hebben bij het indienen van een klacht. Hierbij moeten we denken aan familieleden en andere direct betrokkenen bij de patiënt.
Het voorval waarop de klacht betrekking heeft mag niet langer dan 10 jaar geleden hebben plaatsgevonden. Wordt een klacht ingediend op basis van een voorval dat meer dan 10 jaar geleden heeft plaatsgevonden dan wordt de klacht niet ontvankelijk verklaard.
Voor meer informatie over een voorbeeldbrief van een medische klacht (klaagschrift) klik hier
Artsen, medische specialisten en ziekenhuizen hebben als het goed is een verzekering afgesloten om aansprakelijkheid als gevolg van medische fouten af te dekken. Slachtoffers en gedupeerden denken vaak dat als er een verzekeraar in beeld is, de schade als gevolg van de medische fouten ook goed afgehandeld wordt. De praktijk wijst uit dat dit vaak niet zo is. De verklaring is simpel. Verzekeringsmaatschappijen hebben er belang bij om
hun schade-uitkeringen in de hand te houden en dus ook om ervaren aansprakelijkheidsjuristen in te schakelen die de schade-uitkering zo beperkt mogelijk moeten houden. Voor verzekeringsjuristen is dat niet zo moeilijk. Immers eerst wordt in de verzekeringspolis beoordeeld of het schadegeval onder de uitsluitingen kan vallen en zo niet dan is uit de praktijk bekend dat je in een procedure een slachtoffer of gedupeerde het ook heel erg moeilijk kan maken. Onnodig vertragen wordt dat ook wel genoemd.
Voor een slachtoffer of gedupeerde van medische fouten is het dus noodzakelijk om ervaren aansprakelijkheidsadviseurs in te schakelen die een goed tegenspel kunnen bieden tegen de ervaren verzekeringsjuristen. Alleen in die situatie is de kans groot dat aansprakelijkheid als gevolg van medische fouten ook daadwerkelijk tot een vergoeding van de totale schade zal leiden.