logo « gerelateerde sites

Verzekeren is duur maar ook
goedkoop als aansprakelijkheid
wordt vastgesteld....

Causaliteit en onrechtmatige daad

Bij causaliteit draait het om de vraag of de dader van een onrechtmatige daad verplicht is alle schade te vergoeden die het gevolg is van zijn onrechtmatige daad. Voor beantwoording van die vraag dient onderscheid gemaakt te worden tussen de aansprakelijkheid zelf en de omvang van de aansprakelijkheid. De aansprakelijkheid zelf wordt bepaald door de vraag of als gevolg van de onrechtmatige daad de schade is ingetreden. Anders gezegd: zou de schade ook zijn ingetreden indien de onrechtmatige daad achterwege was gebleven? In het bevestigende geval is de onrechtmatige daad kennelijk niet de oorzaak en ontbreekt er causaal verband. Staat het causaal verband over de aansprakelijkheid vast dan staat nog niet vast hoever die aansprakelijkheid reikt. De vraag rijst dan of de dader ook aansprakelijk kan worden gehouden voor alle schade die direct of indirect het gevolg is van de onrechtmatige daad.

De wet gaat uit van toerekening.

Op grond van de wet is de schadevergoedingsplicht beperkt tot die schade die naar redelijkheid aan de onrechtmatige gedraging is toe te rekenen, waarbij de aard van aansprakelijkheid en de aard van de schade belangrijk zijn. Maar ook andere factoren zoals de mate van schuld en de mate van voorzienbaarheid.

Relativiteit en onrechtmatige daad

Onder relativiteit wordt verstaan dat er geen verplichting tot schadevergoeding bestaat, wanneer de geschonden norm niet strekt tot bescherming tegen de schade zoals benadeelde of het slachtoffer die heeft geleden. Anders gezegd: toepassing van het relativiteitsbeginsel kan inhouden dat ondanks de overtreding van de wettelijke norm, er toch geen aansprakelijkheid is omdat de overtreden norm niet geacht wordt de belangen te beschermen die geschonden zijn.

Voor het met succes vaststellen van aansprakelijkheid is het raadzaam om bij schending van de wettelijke norm door een dader, vooreerst na te gaan of die wettelijke norm geschreven is om de benadeelde partij te beschermen. Is dat niet het geval dan is er geen ruimte voor aansprakelijkheid.

Eigen schuld en onrechtmatige daad

Er kunnen situaties zich voordoen waarbij er sprake is van zogenaamde “eigen schuld” of medeschuld. De wet bepaald in een dergelijke situatie dat de vergoedingsplicht van de dader kan worden verminderd wanneer er sprake is van eigen schuld. Eigen schuld kan ook aan de orde zijn wanneer het de gedraging betreft van iemand wiens handelen in de risicosfeer ligt van een ander.

De rechter is gebonden aan een aantal regels om de vergoedingsplicht van de dader te verminderen. Uitgegaan dient te worden van de navolgende criteria:

  • Een ander is aansprakelijk voor een bepaalde schade
  • Er is ook een omstandigheid die aan de benadeelde zelf kan worden toegerekend
  • Deze omstandigheid staat in causaal verband met de schade
  • Wederzijds causaliteit: de mate waarin de aan ieder toe te rekenen omstandigheden tot schade hebben bijgedragen
  • Billijkheidscorrectie: op grond van de billijkheid kan van de uitkomst van de weging van de wederzijdse causaliteit worden afgeweken. De rechter die de schade verdeeld met toepassing van de billijkheidscorrectie, zou in beginsel aan moeten geven tot welk resultaat de causaliteitsafweging heeft geleid en op welke grond dat resultaat correctie behoefde
  • Bij de beantwoording van de vraag of de billijkheid een andere verdeling eist moet worden gekeken naar de ernst van de gemaakte fouten of de “overige” omstandigheden van het geval. Onder “overige” omstandigheden kan worden verstaan de verwijtbaarheid van de gemaakte fouten, het al dan niet verzekerd zijn van partijen en de aard van de schade.